Beste vrienden,

Wanneer er eenheid is dan gebiedt God daar Zijn zegen. Vanuit heel Groenland zijn er leiders samengekomen voor de leidersconferentie van INO. Dat is de erkende Pinkstergemeente in Groenland, waar we dit jaar bij zijn aangesloten. De afstand die ik zelf moest overbruggen was zover als van Turkije naar Zweden en er waren dan ook 4 vluchten en een overnachting voor nodig. Maar ik had dit nooit willen missen! In totaal was er meer dan 20.000 Euro nodig voor ongeveer 30 leiders om samen te komen naar de conferentie. Nog nooit zijn vrijwel alle leiders in het land in één keer samengekomen. En wat we ervoor terugkregen vind ik onbetaalbaar.

Wat is er gebeurd? Natuurlijk zijn er lessen geweest omtrent leiderschap. Daarbij bleven we heerlijk dicht bij de Bijbel. Geen fancy of overgeestelijk en te ver gegrepen doel. Duidelijk, eenvoudig en mooi onderwijs dat ervoor zorgde dat we in onze posities werden bevestigd, gecorrigeerd en aangemoedigd. Bijvoorbeeld, dat we niets kunnen prediken als we er zelf niet naar streven. Of dat ons spreken wordt  gesteund of onderuitgehaald, door wat we zelf doen. Of dat we als leiders de lokale gemeente (als deel van het lichaam van Christus) dienen en dat we dit met zo’n groot mogelijke inzet behoren te doen. Daarbij rekening houdend dat ons gezin belangrijker is dan de kerk. Simpel, duidelijk en rechtlijnig onderwijs. Wat een heerlijke verademing in deze tijd waarin zovelen stuurloos ronddobberen. Prijs God voor Geestvervuld onderwijs!

Wat mij ook aan heeft gesproken is om te horen hoe de hoop en liefde die God laat zien door Jezus, ons in beweging zet om onze verantwoordelijkheid te nemen. Als je geroepen bent tot leider (1 Tim. 3), dan heb je de taak om, ongedwongen, mensen in hun relatie met God te versterken. Daarbij tilt God eraan hoe je met je vrouw en kinderen omgaat. Het onderwijs heeft mij versterkt om de kaders weer vers omlijnd te zien, waarbinnen God mij graag wil gebruiken.

Een wat meer persoonlijke zienswijze, die me helpt is deze: zal ik God hierin ooit gaan teleurstellen? Nee. Want God verwacht helemaal niets van mij. Echt waar. Hij verwacht het niet van mij, maar van Zijn Geest, die door mij heen wil werken. Elke hoop in mij is opgegeven, want Jezus leeft nu in mij. En Hij bouwt Zijn kerk door ons heen. En wanneer ik me geïsoleerd voel of vierkant faal, dan heb ik een geweldige Advocaat en Broer, die nooit verrast is of schrikt van zonde. Wie bij Hem schuilt is onaantastbaar.

Ik heb geweldig genoten en gelachen in de omgang met mijn geestelijke broers en zussen aan de Westkust. Allemaal, stuk voor stuk, mensen die heerlijk zwak zijn en Gods kracht in hun leven kennen. Eventjes geen strijd voor de lokale gemeente, maar gesterkt mogen worden door elkaars geloof en liefde voor Jezus. Ik ben nu op doorreis naar Tasiilaq en zit nu in Nuuk, in het kamertje in de kerk waar dit avontuur allemaal begon. We hopen dat ik woensdag kan vliegen, want er is weer een storm op komst in Tasiilaq. Dan zou Thinka misschien nog 2-3 extra dagen alleen voor de kids moeten zorgen. Wat een heldin, al zeg ik het zelf.

Lieve vrienden, ik ben geweldig dankbaar dat jullie bijdragen op welke manier dan ook aan het werk hier in Groenland. Gods licht is aan het doorbreken, ook al is er tegenstand. Maar we zullen volledig naar Hem toegroeien door ons aan de waarheid te houden en elkaar lief te hebben.

Een hartelijke groet vanuit Nuuk,
Peter

Uguapor (=daar is hij), was het antwoord van Cora (2 jr) op mijn vraag in het Groenlands waar de vlieg zat. Het is verbijsterend om te zien dat zij de taal meer machtig is dan wij…

Maar ook Joël kan er behoorlijk wat van. Hij nam gemakkelijk de uitleg van een spelletje in het Groenlands op zich, toen we bezoek hadden. Dit was op een zondag waar Thinka een vrouw had uitgenodigd om te komen naar de dienst. We zagen elkaar vooral bij het ophalen en brengen van Joël naar het kinderdagverblijf. Joël en haar zoon zijn goeie maatjes. Deze vrouw liep eens voorbij ons terras en raakte aan de praat met Thinka. Ze vertelde dat haar moeder en drie of vier broers en zussen zelfmoord hadden gepleegd. Wat doe je dan, als je dit op het terras hoort? We willen zo graag helpen en beseffen door de diepte van de ellende dat we niets kunnen. Mooi om dit te realiseren, want wat bij ons onmogelijk is, is bij God wel mogelijk. En daarom was het geweldig om te zien dat zij op de uitnodiging in was gegaan om naar de dienst te komen. Na het vertellen van het beste nieuws dat er is, wilde ook zij gebed. Tijdens het gebed kwamen de tranen en de vrede van God. Wat een heerlijk werk laat God ons hier doen!

En zo kwamen zij en haar vijf kinderen bij ons op bezoek. Bidt je mee voor haar (haar naam even weggelaten…)? Dat zij in de nieuwe hoop gaat wandelen, die zij heeft gekregen?

Ondanks dat er maar vijf mensen kwamen opdagen, raakte de kracht van God ook twee andere mensen aan. Hun rugklachten werden in één keer weggenomen tijdens gebed. Jezus zei eens:”wat heerlijk dat jullie dit mogen zien!” toen zijn leerlingen over de wonderen spraken. En zo is het. Ondanks dat een wonder niet garant staat voor de rest van iemands leven, zijn we blij met elk werk van God.

De cursus “Pain of the Heart” is inmiddels al een tijdje achter de rug en heeft ertoe bijgedragen dat mensen –soms voor het eerst!- gedeeltelijk hun pijnlijke verleden onder ogen zijn gekomen. Verwaarlozing, alcoholmisbruik en de gevolgen daarvan, misbruik en gevolgen van (het zien gebeuren van) zelfmoord; het zijn dit soort onderwerpen waar mensen open over konden worden. Het waren mentaal gezien erg zware dagen, maar daarna kwam er opluchting omdat er hoofdstukken werden afgesloten, er verzoening kwam en er vergeving uit werd gesproken. We hadden 14 deelnemers dit jaar. Volgend jaar mei willen we de cursus weer geven. We hopen ook een terugkomdag te kunnen organiseren, zodat er vervolg gegeven kan worden aan dit werk.

We hopen ook zeer binnenkort minimaal vier mensen te gaan dopen in het bergwater (koud!!). Maar wat zal dit teweeg brengen? Nog nooit is hier iemand op deze manier gedoopt in dit dorp. We kijken uit naar wat dit gaat veroorzaken. In elk geval zullen er vier mensen geweldig worden bevestigd in hun keuze voor Jezus.

In mei zijn we officieel van start gegaan als INO-gemeente. Dat is de erkende Groenlandse Pinksterkerk. De voorganger die de cursus “PotH” gaf heeft ons ook in kunnen zegenen tijdens een dienst. Dit was een bijzonder moment, welke we samen met vrienden meemaakten. Het is een heel prettige gedachte voor ons om ergens bij aangesloten te zijn en voor de mensen hier hebben we nu ook een duidelijker gezicht. INO organiseert voor de lokale leiders in oktober een conferentie waar ik ook graag vijf dagen bij zou willen zijn. Om de tweedaagse vliegreis te bekostigen is 1.700 Euro nodig. Wil je ons hierin helpen?

Voor ieder die op vakantie gaat, geniet ervan! Gods zegen,
Peter en Thinka

Het is hoog tijd voor een update! De afgelopen tijd zijn we druk geweest en er is veel gebeurd. Zitten we soms in een nieuw seizoen? Een seizoen van opkomende vrucht?

Wat een seizoen!

In twee weken tijd zijn er verschillende momenten geweest waarop 8-9 mensen tot geloof zijn gekomen. Iemand vroeg ons om hulp vanwege duistere gedachten en weer iemand anders kon schimmen zien. Ook had iemand ineens een sterk verlangen gekregen om naar de bijbelschool te komen. Weer iemand anders nam haar kleindochters mee, die tot geloof kwamen. Voor onze eigen ogen zien we hoe God geneest (iemand van rugklachten), bevrijdt (van demonische aanvallen) en mensen uit de macht van de boze worden gehaald! We staan erbij en kijken ernaar. Letterlijk konden we het gezicht van mensen zien veranderen en de ogen straalden toen God in hun kwam wonen! Wat een genot is het!

Jullie gebed voor hun toewijding aan God waarderen we! Want de geestelijke strijd breekt nu pas aan. Van een heel ander persoon weten we bijvoorbeeld dat zij niet meer komt, omdat ze nachtmerries kreeg toen ze ons weer begon te bezoeken… en daarom liever helemaal geen contact meer met ons heeft. Ze begrijpt niet dat God juistde duisternis aan het licht wil brengen.

Bezoek van YWAM-Noorwegen

Er is ook een YWAM-team gekomen uit Noorwegen. Zij zijn hier op outreach, zoals ik dat 10 jaar geleden ook was. Het is super om zij aan zij te kunnen werken! Al langer hadden we bijvoorbeeld het idee om een gepensioneerde weduwnaar te helpen. Zijn enige zoon heeft een alcohol-probleem en woont hier niet. Verder opent hij zijn huis ook voor anderen, maar echte hulp is er eigenlijk niet voor hem. Wanneer onze “ware godsdienst…weduwen en wezen bijstaan in hun nood” (Jac. 1:27) is, dan is dit een mooi begin. Hij zou zo graag zijn woonkamer geschilderd zien. Die was donker en vies. Hieronder de foto’s. Zo gezegd, zo gedaan. Met negen man (ook iemand uit de kerk) zijn we begonnen en waren we twee uur bezig met schoonmaken van zijn muren. Daarna zoog de muur onze verf op en de volgende dag kwam de 2e laag eroverheen. Wat een verschil en wat een blijdschap gaf het deze man en ons!

Onze hulpvraag

We willen nog komen met een eigen hulpvraag omtrent de belasting die we moeten betalen. We hebben een tekort van 12.000 Euro. Dat zit zo: normaal betalen we achteraf belasting over ons jaarlijkse “inkomen”. Recentelijk kwam ik erachter dat er daarom een renteheffing van 1.250 Euro wordt gerekend. Dat is zonde van het geld vinden wij. Om renteheffing te vermijden gaan we daarom vooraf betalen. Over 2017 zullen we een renteheffing krijgen in september, tenzij we vóór mei belasting betalen. Daar ligt dus de uitdaging, want tegelijkertijd betalen we nu dus ook al de belasting van 2018. Deze grote omslag hopen we te kunnen maken, zodat we nooit meer een renteheffing hoeven te betalen, omdat we vooraf belasting zijn gaan betalen. We zoeken zelf ook naar mogelijkheden om het tekort te verkleinen, waardoor we dit jaar bijvoorbeeld niet naar Nederland zullen reizen. We vinden het weinig charmant om voor belastingen een hulpvraag te moeten schrijven, maar zonder dat kunnen we hier niet zijn. Het is ook wel spannend voor ons, omdat het om een groot bedrag gaat. Maar het zou heel mooi zijn, want hierdoor besparen we elk jaar een hoge renteheffing. Wil je overwegen om ons hierin bij te staan en te bidden dat dit bedrag binnen komt?

Tot slot

De spanning stijgt, want over 7 weken verwachten we de geboorte van ons derde kindje! We weten nog steeds niet met zekerheid of het een jongen of een meisje is. We zien in elk geval erg uit naar de komst van de moeder van Thinka in maart, zodat we er niet alleen voor staan!

Een lieve groet,
Peter, Thinka, Joël, Cora en ...

We zijn alweer vijf weken terug in Tasiilaq en de wind uit het noord-oosten dreigt de seizoensomslag aan te kondigen... Maar tot die omslag zijn we redelijk druk om mee te gaan in wat er hier gebeurd: vis vangen, bessen plukken en jagen. De vriezer zit al vol, zodat we de winter prima door kunnen komen en we genoeg hebben om uit te delen.

Wat houdt ons nu bezig?

Het is een uitdaging om het werk hier weer op te pakken, in alle opzichten. Verschillende relaties lijken stug te verlopen. We missen onze vertaalster al een tijd, waardoor ik in gebrekkig Deens moet spreken en er ad-hoc door verschillende mensen wordt vertaald. We vragen ons af wat er werkelijk overkomt bij de mensen. En de faciliteit is nog maar 1 keer beschikbaar geweest voor ons. Veel mensen komen op dit moment niet meer. Wat is daar de reden van? Het seizoen? Geestelijke strijd?

Het werpt ons terug op deze grote vraag: hoe zijn we hier een kerk? Ik besef heel goed dat het aantal mensen niet per definitie de vruchtbaarheid van het werk laat zien. God vraagt betrouwbaarheid van ons en we proberen zo goed als mogelijk Zijn leiding te volgen. Maar welke richting wil Hij opgaan met de mensen? Moeten we activiteiten veranderen? Onze focus verleggen? Bidden jullie met ons mee?

Bezoek

We hebben de ouders en twee zussen van Thinka hier voor drie weken op bezoek gehad en dat was erg gezellig. Deelname aan het leven in Groenland was grensverleggend, want ‘je kunt toch geen zeehond eten?’ Maar na de walvis, kwam de zeehond en toen wat ijsbeer. Tsja, het zijn de plaatselijke koeien en geiten. En zo snel als de tijd ging en we ze weg brachten met de boot naar het eiland waar het vliegtuig vertrok, zo snel zal de tijd ook weer gaan wanneer we twee andere lieve mensen gaan ophalen. Rick en Esther uit Dongen komen eind september ons een week bezoeken en we hopen hun persoonlijk beter te leren kennen. Hen hebben we in Nederland ontmoet en we willen graag leren van hun ervaring hoe zij een gemeente in Nederland hebben gesticht. We zien erg uit naar hun komst!

Tot slot

Omtrent het visum hebben we nog niets te melden, dus wachten we het nog geduldig af. In november zou het kunnen zijn dat we meer weten.

Verder zullen we binnenkort ook weer een uitgebreide nieuwsbrief sturen.

Een warme groet en Gods zegen!
Peter, Thinka, Joël en Cora

Een dagje op het strand bij Noordwijk. Het zijn de geluiden van ons verlof in Nederland. We zullen nog een paar dagen vakantie hebben en dan pakken we de draad verder op.

We hopen je tijdens een ontmoetingsmoment weer te kunnen spreken en zien. Er is één moment in Zoetermeer en één in Utrecht:
  • Zoetermeer, 29 juni: Pinkstergemeente Morgenstond aan de César Franckrode 58, vanaf 20:00. Vooraf is er koffie.
  • Utrecht, 2 juli: de Opstandingskerk aan de Prinses Margrietstraat 126, na de ochtenddienst van 10:30 vanaf ongeveer 12:00.

Vlak voor ons vertrek spraken we met Groenlandse vrienden, die we vertelden dat velen ons werk steunen. Hierop volgde een stellige vraag of we ons achterban flink wilden bedanken, door wie we in Tasiilaq mensen met Jezus in aanraking kunnen brengen. Het leven van deze twee vrienden is erg veranderd door Jezus!

Hoe zit het met ons visum?
We hebben een ticket terug geboekt en reizen eind juli weer naar Groenland. De aanvraag is ingediend, gebaseerd op nieuwe gronden. Het komt erop neer dat we zéér waarschijnlijk weer een visum krijgen, dit keer als ‘voorganger’ en niet als ‘zendeling’! Het kan tot zes maanden duren voordat we een uitspraak krijgen, maar we mogen in elk geval in Groenland blijven tot die tijd (halverwege november). Blijven jullie meebidden hiervoor?

Hopelijk tot gauw en Gods zegen!
Peter, Thinka, Joël en Cora

Of de tijd ook sneller gaat in Groenland, werd me (Peter) gevraagd. Tsja, de fout had ik niet juist verbeterd in het interview dat de EO met ons heeft gehouden. Eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat ik toch jonger ben dan ik aangaf. De link naar het artikel vind je onderaan deze update.

(Peter) Ik las ergens dat cross culturele werkers, of met andere woorden, directe Nederlanders en ‘pünktliche’ Duitsers, stress zullen blijven ervaren bij het werken in andere culturen. En dat klopt wel. We merken dat het energie kost om de cultuur en taal te blijven ontdekken. Het is alsof je ineens een klein kind bent geworden in een volwassen lichaam. In vrijwel elk contact moeten we zeggen dat we iets niet begrijpen en herhalen we de meest simpele woorden vaak verkeerd. Het maakt nederig en het is tegelijkertijd leerzaam, pijnlijk en lachwekkend.

Maar toch kunnen we al een klein beetje uit de voeten met de taal, want aan de kassa bedacht ik me ineens hoe ik moet vragen of de bananen in de aanbieding waren. Dat waren ze dan ook, en wel 10 stuks voor maar € 6,70 in plaats van normaal € 16,30. We vermoeden dat we trouwens nooit aan de prijzen zullen wennen.

We knijpen hem een beetje
Dit jaar zijn we voor het derde jaar in Groenland. Het soort visum dat we hebben is nu voor de tweede keer verlengd, wat tevens de limiet is. Gaat dit betekenen dat we niet meer in Groenland mogen zijn? Technisch gezien is dat inderdaad zo. In juni is het wat betreft dit visum voorbij. We zijn dus hard op zoek naar een andere mogelijkheid. De gedachte om hier te vertrekken zouden we verschrikkelijk vinden, wat ook geldt voor de Groenlanders die we hebben leren kennen.

Een paar mensen komen wekelijks om God beter te leren kennen en we zien hun liefde groeien. Een jonge meid van 12 wil maar wat graag blijven komen naar de bijbelschool. En we hebben doop-onderwijs gegeven, omdat er een paar mensen zijn die erover nadenken zich te laten dopen. Zo zijn er meerdere dingen te noemen die zich ontwikkelen. We ervaren dat God ons hier langer wil gebruiken. De problematiek rondom het visum voelt aan als het zwaard van Damocles. We bidden ervoor en houden onze ogen open voor mogelijkheden; wil je ons met gebed hierin bijstaan?

Een cursus die mensen verder helpt
Een Groenlandse voorganger (Brian Wind) wil nog altijd naar Tasiilaq komen om er een 5-daagse cursus te geven. In november hebben de weersomstandigheden roet in het eten gegooid toen hij onze richting op kwam en moest alles afgezegd worden. Deze cursus is van grote waarde, omdat het helemaal in het Groenlands wordt gegeven en het zich richt op hartepijn (m.n. ten gevolge van alcoholisme, misbruik en verwaarlozing). De cursus staat erg goed aangeschreven en we staan te popelen om de mensen dit aan te kunnen bieden. De totale kosten hiervoor zijn  € 2.500. Wanneer 80% binnen is, dan kunnen we Brian in April verwelkomen. Wil je overwegen dit werk te ondersteunen? Vermeld dan bij een overboeking, “project 99 cursus”. Of stuur een mailtje dat je een gift voor de cursus hebt gedaan.

Tot slot
Al langere tijd hebben we geen nieuwsbrief meer geschreven, zodat we met die vrijgekomen tijd nog beter in de startblokken konden komen om het Oostgroenlands te leren. Dat heeft een goede uitwerking gehad! Maar we willen je graag blijven betrekken, dus gaan we ervoor om in maart een uitgebreide nieuwsbrief te schrijven. Voor wie ons interview bij de EO met een paar sprekende foto's wil induiken, is hier de link.

Een warme groet en Gods zegen!
Peter, Thinka, Joël en Cora

Buiten wordt het al om 14:30 donker en tot onze verbazing dooit het een beetje. Toch heeft de dooi onze 40cm sneeuw niet helemaal weg kunnen krijgen en valt er alweer verse sneeuw. Koud is het dus niet echt, maar toch blijft het weer dingen bepalen. Zo ook de cursus...

In onze vorige update schreef ik dat we een pastorale cursus zouden houden. Een Groenlandse(!) voorganger (Brian) kon deze cursus geven en zou speciaal overkomen uit de westkust. Na een vliegreis met twee overstappen kon hij dan hier in Tasiilaq voet aan wal zetten. Maar dat ging allemaal niet door. Alles is afgelast. Het weer was zo onstuimig, dat Brian niet eens de eerste overstap kon maken. Na bijna een week vast te hebben gezeten in de hoofdstad Nuuk, besloten we de vlucht en accommodatie te annuleren.
Tot onze opluchting kregen we bijna al het geld voor zijn ticket terug en gaf de eigenaar van de accommodatie ons ook geen rekening. Ze zijn het hier gewend dat dingen worden afgelast door het weer. Tasiilaq is niet voor niets bekend om zijn afgelegenheid. Toch gaan we het volgend jaar weer proberen, want deze Groenlandse pastorale cursus heeft de potentie om mensen veel innerlijke pijn te laten verwerken. De giften die we hiervoor hebben gekregen, blijven voor dit doel bestaan. Bedankt daarvoor!

Wat houdt ons bezig?
In oktober hebben we een Nederlands/Indonesisch echtpaar, Willem en Judith, bij ons welkom geheten. Voor drie weken zijn zij bij ons geweest om te kijken of ze ook in Tasiilaq willen komen wonen. Hun verlangen is om hier met de kinderen te gaan werken. De klik was er al heel snel en we zijn benieuwd hoe God hun vervolgstappen verder zal leiden. Het was een waardevolle en leuke tijd!

Verder oefenen we sinds twee maanden 6 uur per week met een taaltrainer de Oostgroenlandse taal. Onze taaltrainer geven we aan wat we willen leren en dan oefenen we die zinnen. Dan zoeken we zoveel mogelijk mogelijkheden op om die zinnen in het echt te gebruiken. Dat levert ook wel weer verrassende reacties op. Zo leerden we hoe we iets over het weer konden zeggen. Thinka vroeg een vriendin (Sabine) tijdens dat gesprekje over verschillende soorten weer:’wat vind jij het leukst?’ In plaats van te reageren welk weer Sabine het leukst vond, gaf ze aan dat de bijbelschool toch wel het leukst is dat ze nu meemaakt! Een uitdaging die we hebben is dat onze taaltrainer een alcoholprobleem heeft en dus al een paar keer niet op is komen dagen. Dat maakt het er zeker niet gemakkelijker op! Als er iets belangrijk is in het leren van een taal, dan is dat wel discipline en consistentie. Bedankt voor jullie gebed en giften. Hiermee zijn de kosten van de afgelopen 2 maanden gedekt. Ook in de toekomst verwachten we voor het leren van de taal maandelijks € 250,- nodig te hebben.

Een kijkje in de bijbelschool
Het kennen van Jezus gaat met veranderingen gepaard en dat merken we bij hen die naar de bijbelschool komen. In de afgelopen les hadden we het over 1 Johannes 1, waarin vooral naar voren komt dat we in het licht behoren te wandelen. Toen onderzochten we wat God over occultisme zegt en hoe velen hiervoor vallen. Nadat we dit hadden behandeld, ging iedereen dingen in het licht brengen (belijden) en zagen we hoe God krachtige bevrijding bracht! De vreugde die erdoor ontstond klonk nog dagenlang door. Opvallend was hoe iemand hierna meer uit de schulp is gekomen en gewoon echt aanwezig was. God brengt stap voor stap herstel!

Omdat de taaltraining ons nu erg bezig houdt zullen we in december (net als oktober) geen nieuwsbrief verzenden. Hoe we dat met de update doen in januari weten we nog niet zeker. We hopen door deze extra tijd meer in de taal te kunnen investeren.

Een warme groet en Gods zegen!
Peter, Thinka, Joël en Cora

Eerst sprak ik met hem over de schedel van een ijsbeer en vandaag ging het over een mysterieuze stank in huis....
 
Onze terugkomst in Tasiilaq is met gemengde gevoelens. Vreugdevol en ook met gemis van familie en vrienden. Maar we ervaren dat God ons voor de mensen in Oost-Groenland roept. De mensen die we weer zagen zijn erg enthousiast om God beter te leren kennen middels de bijbelschool en diensten.

Een typische gebeurtenis
Nadat ik Joël naar de kinderopvang heb gebracht, word ik op de terugweg uitgenodigd in een auto. De bestuurder had mij eens gevraagd of ik de schedel van een ijsbeer wilde kopen. Ik had gezegd dat ik alleen interesse heb in het vlees. Maar nu was de vraag anders. Het ging om een probleem dat veel mensen hier schijnen te hebben en waar onze westerse wereld waarschijnlijk de neus voor ophaalt.
 
Een vrouw die hij kent had afgelopen nacht een bezoek. Niet alleen kon zij duidelijk merken dat er iemand in huis was, maar ze kon hem zelfs ruiken. En of ik iets tegen die boze geest (je leest dat goed) kon doen. We wisselden telefoonnummers uit en ik zie er al naar uit hoe God Zijn vrede uit gaat delen!

Verdere hulp nodig
De taal beheersing is voor ons noodzakelijk en andere dingen zullen ervoor moeten plaatsmaken. We gaan volgende week starten met het inhuren van iemand die ons met babystapjes de taal gaat leren. Voor de geïnteresseerde, we gebruiken de methode LAMP. Kort gezegd herhaal je eindeloos korte zinnen en breidt je de conversatie uit... Dit gaat 250 euro per maand kosten. We weten niet hoeveel maanden dit gaat duren. Wil je ons met dit project (structureel) helpen?
 
Een ander project is dat we een Groenlandse voorganger uit de Westkust hebben uitgenodigd. Hij gaat 5 dagen lang in zijn moedertaal een cursus (lees conferentie) geven waarbij God hartepijn kan aanraken en mensen uit hun gebondenheid kunnen stappen. De vliegreis in november is al geboekt en de totale kosten zijn 2.000 Euro. Naast de lessen gaat hij ook counseling gesprekken aan met mensen. Dat is onmisbaar! Help je ons mee om de mensen hier te helpen, waardoor Gods Koninkrijk hier verder kan groeien?
 
Mocht je willen bijdragen aan het taal project, vermeld dan bij ons projectnummer 99 ook ‘taal’. Of vermeld bij projectnummer 99 ‘cursus’ mocht je daaraan bij willen dragen.

Tot slot, iedereen heel erg bedankt voor de zorgen, aandacht, liefde en steun die we hebben ervaren op ons verlof! We zijn opgefrist en hebben nieuwe kracht opgedaan!
 
Bedankt voor jullie gebed en steun!
Een warme groet en Gods zegen,
Peter en Thinka

We gaan naar Nederland en Duitsland komen! Dat was een redelijk spontaan besluit. Ons beslissingsproces lijkt net zo spontaan als noodzaak te zijn als het ontwijken van ijsschotsen op zee.

Omdat de zomer gigantisch uitnodigt om te vissen en te jagen of mosselen en bessen te zoeken, zullen de weekenden daar vooral mee ingevuld worden. En we kunnen ons dat goed voorstellen. We hebben de hele winter hier gezeten, een orkaan meegemaakt die zijn weerga niet kent (sterkste sinds 26 jaar) en begrijpen dat men de kans pakt om uit het dorpje te komen. We konden plotseling ook de zondagse locatie niet meer gebruiken (het dient dan ter opvang voor kinderen wiens ouders dronken zijn). Samen met het vooruitzicht op een tweede kindje, heeft dit alles bijgedragen aan ons besluit om op verlof naar Nederland te komen, omdat we in de zomer niet veel kunnen doen als men er niet is.

In augustus en september zullen we in Nederland en Duitsland zijn, waar we binnenkort nog wel meer informatie over zullen versturen. Na behoorlijk wat navraag en speurwerk, zijn we erachter gekomen dat de tweede kleine zonder paspoort mag reizen naar IJsland en Nederland.

Vandaag, zondag de 22e mei, is onze laatste zondagse dienst geweest. Katharina gaat zich vooral voorbereiden op de bevalling hier in Groenland. De cursus die zij gaf is met veel zegen en moeite afgerond en het enige dat door blijft lopen (tot aan de bevalling) is de Bijbelschool op vrijdagavond. Zouden we ook nog een gebouw kunnen aanschaffen vóór ons verlof?

Een warme groet en Gods zegen!
Peter, Katharina en Joël

We hebben de afgelopen week een geweldige tijd gehad, waarbij tientallen hun vertrouwen stelden in wat Jezus aan het kruis heeft gedaan. Het goede nieuws over vergeving en nieuw leven werd bevestigd door de Heer met wonderen!

Afgelopen vrijdag konden we spontaan een geweldige avond neerzetten samen met de korte termijn zendelingen die hier halfjaarlijks komen en 5 locals. Hierin klonk het Evangelie, een getuigenis werd gegeven en mensen werden genezen. Ik schrijf wel dat 'we' de avond neer hadden gezet, maar uiteraard is het God die de eenheid heeft bewerkt en Zijn zegen zo rijkelijk gaf.

Wat ons heeft geraakt was het aantal jongeren die op de avond afkwamen. Er waren een aantal met tranen in de ogen toen zij op het punt stonden om hun vertrouwen te leggen in wat Jezus voor ons heeft gedaan. Bid je mee dat zij Jezus zullen blijven volgen en zullen groeien? Op het laatst baden we nog voor genezing voor mensen, waarbij velen naar voren kwamen. We zagen onder andere hoe verschillenden daarna geen pijn meer in hun rug hadden.

Voordat de avond echt begon introduceerde ik dat er een getuigenis zou komen van iemand die hier in Tasiilaq woont. In de bijbelschool is zij samen met haar man tot bekering gekomen. Zij getuigde daarbij ook hoe God hun huwelijk nieuw leven in had geblazen waarbij ook hun kinderen de veranderingen opvielen. We waren deze avond ook alert op het feit dat men hier bang is voor 'andere religies'. Een gerucht dat hier de ronde doet is dat "wij" (inclusief onze Groenlandse vrienden) anders gelovigen zijn. Er is veel achterdocht. Twee mensen die binnenkwamen vroegen ook direct of wij hetzelfde geloven als de Lutherse kerk. Daarom heb ik meermalen verteld dat ik alleen hun Groenlandse bijbel gebruik.

Een volgend punt waar we wat zenuwen bij hadden was uiteraard of er mensen zouden komen naar de kerkdienst. Het is goed en noodzakelijk voor een gemeente om te groeien (in de diepte, maar ook in de breedte). Er waren 7 nieuwe mensen op zondagmorgen! Dat was voor ons allemaal echt een geweldig gezicht en het brengt nieuw leven. Gaat dit doorzetten? Of blijven ze ineens weer weg? Wil je meebidden voor onze geestelijke groei?

Onze focus
We hoorden dat we de plaats voor de zondagse diensten hoogstwaarschijnlijk niet meer wekelijks kunnen gebruiken. Maar ook komt de zomer eraan waardoor mensen drukker worden met bouwen, vissen, jagen en -natuurlijk- vakantie. Deze ontwikkelingen, samen met een komende geboorte ergens in juni, zorgen ervoor dat we ons verschillende dingen afvragen: gaan we wekelijks bijeenkomen? Zetten we de bijbelschool voort? Gaan we maandelijks grote meetings hebben? We moeten flexibel zijn. Het kan betekenen dat we ineens een meeting doen, of dat we bijvoorbeeld plotseling drie weken lang "niets" hebben. Bidden jullie mee voor leiding hierin? En willen jullie ook meebidden voor ons kleintje dat gaat komen?

Een warme groet en hartelijk dank voor je ondersteuning (in welke vorm dan ook).
Gods zegen!
Peter, Katharina en Joël

Ons raam staat open, waar frisse lucht door naar binnen komt en het is 2 graden boven nul. Toch lopen er vissers op het ijs en ik vraag me af of dat veilig is. “Ze weten wel wat ze doen”, was daarop het antwoord. “Maar ernstige ongelukken komen hier ook gemakkelijk voor”, reageerde ik.

In de afgelopen week hebben we gehoord van twee jonge mensen die zelfmoord hebben gepleegd. Ik hoorde hoe iemand in zijn kring van familie en vrienden wel negen mensen is verloren aan zelfmoord. Ook hoorden we het verhaal van slechts één persoon die op haar 15e een miskraam kreeg, waarna nog zes keer een abortus zou volgen. Het zijn verhalen, waarbij we kunnen kiezen om het slechts aan te horen, of om mee te gaan in het verdriet en Gods genezing en vergeving daarin mogen zien komen.

De vrouw wiens familielid de afgelopen week zelfmoord heeft gepleegd was afgelopen zondag voor het eerst in onze samenkomst. Daarbij heeft zij Jezus ontmoet en Hij kwam met een diepe vrede en genas haar rugklachten. Is daarmee het verlies weg, zul je misschien vragen. Nee. Maar nu heeft zij ervaren wat het is om te kunnen schuilen bij God. Ik ervaar steeds meer hoe God de gebrokenheid niet wegneemt door even in Zijn vingers te knippen. Maar Hij komt er middenin staan en de pijn, het gemis en verdriet absorbeert Hij in Zijn vrede en liefde. Daardoor komt er lucht om te ademen. Natuurlijk verwacht ik ook grote wonderen, radicale genezingen en bevrijdingen. Maar hoe ‘normaal’ en prettig is ook de omgang van een God die meevoelt en onze pijnen en het verdriet draagt. Jezus leeft (mee)!

Aan de andere kant staat de levensvreugde. We verwachten een kleintje in juni, mijn ouders komen in maart op bezoek en donderdags is er weer een bijbelschool. Ook genieten we gewoon van ons huwelijk. Ja ja, dat mag gezegd worden. We lachen nog steeds hartelijk en we hopen dat nooit te verliezen :). Ook konden we de vorige zondag met 16 man God gezamenlijk ontmoeten. En dit jaar hebben twee mensen gekozen om Jezus in hun leven toe te laten. Daarvan wil ik graag een tipje van die sluier oplichten:

Ik werd gebeld door Anitse, want iemand had haar gevraagd om te komen bidden in haar huis. Een vriendin van hen had een schaduw in een hoek zien staan en die had haar been gepakt. Sindsdien doet haar been elke dag pijn. Een vreemd verhaal? Sommigen van ons schrijven het te gemakkelijk af en waar moet iemand dan heen met dit soort problemen? Zo had ze al geprobeerd om het via een telefoonlijn met een ‘healer’ op te lossen (dat kostte nog geld ook). Goed. We gingen erheen. Daar aangekomen mocht ik het evangelie aan hen voorleggen en bleek zij dit prima te kennen (sterker nog, zij bleek een christen). Haar man heeft Jezus toen aangenomen en we baden voor hen. De week daarvoor had hij een ernstig auto-ongeluk gehad, waarbij zijn rug beschadigd is geraakt. Toen we daarvoor baden ervoer hij hoe de pijn afnam. En met de laatste bijbelschool kwamen zij beide binnen, waarbij verteld werd dat de rug genezen was en in het huis was het vredig geworden. Het was Jezus die hen beide richting heeft gegeven. Zullen ze gaan groeien? Bidden jullie mee voor dit echtpaar?

Verder hoopte ik deze maand stiekem toch al wat te horen over het grote gele huis. Maar helaas, we zitten nog steeds in de wachtkamer. We wachten tot de papieren in Nuuk op orde zijn gemaakt. Maar tot de tijd komt dat het zendingshuis er staat blijven we doorgaan. Doorgaan met het lesgeven en zaaien van Gods Woord. Het begint op te komen. De oogst is groot. Bidden jullie mee?

De volgende maand gaat Katharina wekelijks met drie vrouwen een cursus doen, die helpt om pijn uit het verleden bij God te brengen, zodat genezing kan plaatsvinden. Dit gaat 3 maanden duren. En ook zullen we gaan proberen om regionaal christelijke radio uit te gaan zenden met eigen programma’s. Meer daarover in de volgende update :).

Tot slot nog een link naar een docu van 15 minuten die de problematiek in Tasiilaq goed weergeeft.

Een warme groet,
Peter, Katharina en Joël

Vroeger dacht ik altijd dat de sterren in de hemel kleine gaatjes waren. Ik vroeg me dan ook direct af, waar dat licht daarachter dan vandaan komt. Maar goed, de sterren zijn kleine lichtpuntjes en daarmee was mijn vroegere denkwijze afgedaan. Toch blijkt deze denkwijze hier in Groenland niet helemaal vreemd tot mijn blijde verbazing. “Ammalivatsiar” betekent 'ster' en het eerste deel van dit woord “Ammaler” betekent 'gat', terwijl het laatste deel “tsiar” weer ‘klein’ betekent. Zo gek was mijn vroegere gedachtegang dus niet!

En "wanneer ben je mens geworden" is de vraag naar wanneer iemand geboren is. Zoals je ziet zijn we bezig om het Groenlands op te pakken, maar het blijft erg “anstrengend”, alsof je elke dag je fiets opstapt en dit ook elke dag weer moet leren.

De winter komt eraan
En dat betekent dat de boten er niet meer uit kunnen gaan om op jacht te gaan, of om te vissen. Dat betekent ook dat er minder tot niet meer gebouwd wordt. De wintertijd levert de mensen meer tijd op om naar het onderwijs in de bijbelschool of de diensten te komen. In de vorige update vroegen we om gebed voor de bijbelschool. Nu is daar een kleine familie tot Jezus gekomen waarbij het heel duidelijk is hoeveel vrede Jezus werkelijk geeft. Hij geeft echt wat de wereld niet kan bieden. Wat heerlijk! We komen ook meer in contact met mensen die alcohol-problemen hebben. Bidden jullie met ons mee voor wijsheid hoe hen hiermee verder te helpen?

Overigens is het grootste bouwbedrijf hier net failliet gegaan en dat heeft grote gevolgen. Er kan bijvoorbeeld geen kinderdagverblijf worden afgebouwd voor 100 kleine kinderen, maar ook renovatie en nieuwbouw zijn gestopt.

Er komen ook vrienden van ons terug naar Tasiilaq. Dat zijn Mikki, Rebekka en drie kinderen (3-11 jaar). Hij is in Denemarken voor kanker behandeld en dit leek er heel goed uit te gaan zien, maar de kanker is teruggekomen. Dit betekent, als God niet ingrijpt, dat hij niet lang meer zal leven. Met 51 jaar is dat een vreselijk pijnlijk vooruitzicht. Bidden jullie mee?

Nieuwe contacten
De afgelopen twee weken kwam het groepje korte termijn zendelingen uit Noorwegen en Duitsland hier weer in Tasiilaq en zij zijn inmiddels vrienden van ons geworden. En wat een heerlijke zegen brachten zij mee. Al tien jaar komen zij hier en er is al een netwerk opgebouwd. Zo konden wij ook nieuwe mensen leren kennen en we bidden dat er nu structureel in hen kan worden geïnvesteerd middels de diensten en bijbelschool. Er is niets heerlijkers dan Jezus beter te leren kennen en anderen ook met Hem bekend te maken. Maar het beste moet nog komen; Hij komt echt weer terug. De Man op wiens geboorte we onze tijdlijn hebben gezet! Ben je er ook klaar voor?

Een warme groet,
Peter, Katharina en Joël

 

We zijn nu de oktober maand ingegaan en daarmee komt ook de sneeuw die langzaam de bergtoppen wit maakt. Het vissen en jagen brengt me niet alleen in live contact met ons eten, maar het helpt me ook om andere mensen te ontmoeten. Regelmatig werd over mij gevraagd of ik een toerist was die werd rondgevaren... Maar men begint langzaam door te krijgen dat ik hier al wel erg lang aanwezig ben...

Bijbelschool
Binnenkort starten we de bijbelschool weer, waar ik veel zin in heb. Aan bod komt uiteraard wat er zo goed is aan het Goede Nieuws en zullen we de bijbel induiken om hier meer bekend mee te raken. Onderwerpen die langskomen zijn onder andere wat het betekent om Jezus als Heer te kennen en wie de Heilige Geest is. We zien uit naar de werking van Gods vernieuwende kracht. Hij is nooit moe om levens grondig en diep te veranderen.
In een dorp met 2.000 mensen, waar er met 60 pleeggezinnen nog steeds niet genoeg plaats is voor kinderen om opgevangen te worden, verlang ik ernaar om diepe veranderingen te zien! Bij God is alles mogelijk. Bidden jullie mee voor nieuwe mensen die mee zullen doen en dat Gods vrijheid diep door zal dringen?

Met vallen en ...
Het gaat niet allemaal even soepel, wanneer je een dag van te voren hoort dat het gebouw deze zondag niet gebruikt kan worden. Of wanneer er ineens veel minder mensen komen dan normaal. Met vallen, opstaan en gebed gaan we verder en zien uit naar de geestelijke groei van mensen. Daar komt overigens bij dat we deze week zullen starten met een Oost-Groenlandse taalcursus! Iets dat de communicatie op elk vlak zal verbeteren, dus ook in de kleine groep mensen met wie we omgaan. Maar ook een online cursus van bijbel-verhalen vertellen zal ik (Peter) gaan volgen. Een goed verteld verhaal spreekt altijd beter dan een actielijst van een paar punten.

Syrische vluchtelingen bij onze zendingsorganisatie Globe Mission
Onze zendingsorganisatie in Duitsland, Globe Mission, heeft een faciliteit waar de zendelingen kunnen verblijven en nu hebben zij besloten om dit in te zetten voor 35 Syrische vluchtelingen. Binnenkort zullen zij komen en blijven dan een half jaar. Ik wil je graag vrijmoedig vragen om hen financieel bij te staan.

Een klein kostenplaatje: een matras (100 Euro), een kussen (15 Euro), een deken (35 Euro) en overtrek (25 Euro). Van elk moeten er nog 30 komen. En er is nog 2.000 Euro nodig om het gebouw aan te passen. Wanneer je wilt bijstaan, kun je geld overmaken naar het rekeningnummer onderaan de e-mail onder vermelding van 'Fluchtlingshilfe Gastehaus 986'. Voor meer informatie kun je ook naar hun website.

Heel erg bedankt en een warme groet,

Peter, Katharina en Joël

 

Na de grootste online bestelling die ik ooit bij de IKEA gedaan heb, is het dan eindelijk tijd voor wat vakantie. Het huis waar we een jaartje in kunnen zal over ongeveer 1,5 maand de nieuwe inboedel krijgen. We zien er wel echt naar uit om daar gebruik van te gaan maken!

In Nederland en Duitsland hebben we de afgelopen 2 maanden in verschillende gemeentes gesproken, hebben zo’n 5 interviews gehad en zijn op de radio geweest. Ook hebben we in een ‘religie-les’ in Duitsland 2 klassen het evangelie voor kunnen leggen. Zo hebben we het werk hier in Groenland beter onder de aandacht kunnen brengen. Het is een land van uitersten: onwerkelijke schoonheid in de natuur, maar ook een diepe (vaak verborgen) duisternis dat velen in de greep houdt.

Onlangs las ik dat meer dan 80% van de mensen Jezus leren kennen vanwege het feit dat zij een getuigenis hebben gehoord van vrienden of familie. Iets dat Jezus in hun leven heeft gedaan. Zo hoorden we deze week van een genezing die Jezus hier heeft gedaan. Een vrouw had jaren lang last van ontstekingen onder de ogen (zeer pijnlijk!). Toen we laatst terugkwamen hoorden we dat zij naar de hoofdstad was overgevlogen voor de operatie. Helaas ging die operatie niet door, maar het mooie was dat het probleem helemaal weg was! Prijs God! Zij wees voor de genezing naar wat God heeft gedaan tijdens een zondagse dienst.

Deze gebeurtenissen helpen mensen om te zien dat Jezus relevant is en leeft. En het moedigt ons ook aan om verder te blijven gaan in Gods kracht. God is het die het Evangelie krachtig bevestigt en dat is van grote waarde!

Nu is het dus tijd voor wat vakantie en dat houdt in dat we ons wat onderdompelen in de Groenlandse cultuur. We gaan met vrienden de boot op en we genieten van het vissen en jagen. De nationale lekkernijen komen langzaamaan onze menukaart binnengedruppeld. Dan kun je denken aan verse forel, maar ook het equivalent van de Nederlandse koe*. Mocht je willen horen welk gerecht we er niet op laten komen, vraag ons dan gerust. . .

Een fijne vakantie allemaal (of welkom terug...) en een warme groet,
Peter, Katharina en Joël

*lees zeehond