Een heerlijke leidersconferentie aan de westkust

Beste vrienden,

Wanneer er eenheid is dan gebiedt God daar Zijn zegen. Vanuit heel Groenland zijn er leiders samengekomen voor de leidersconferentie van INO. Dat is de erkende Pinkstergemeente in Groenland, waar we dit jaar bij zijn aangesloten. De afstand die ik zelf moest overbruggen was zover als van Turkije naar Zweden en er waren dan ook 4 vluchten en een overnachting voor nodig. Maar ik had dit nooit willen missen! In totaal was er meer dan 20.000 Euro nodig voor ongeveer 30 leiders om samen te komen naar de conferentie. Nog nooit zijn vrijwel alle leiders in het land in één keer samengekomen. En wat we ervoor terugkregen vind ik onbetaalbaar.

Wat is er gebeurd? Natuurlijk zijn er lessen geweest omtrent leiderschap. Daarbij bleven we heerlijk dicht bij de Bijbel. Geen fancy of overgeestelijk en te ver gegrepen doel. Duidelijk, eenvoudig en mooi onderwijs dat ervoor zorgde dat we in onze posities werden bevestigd, gecorrigeerd en aangemoedigd. Bijvoorbeeld, dat we niets kunnen prediken als we er zelf niet naar streven. Of dat ons spreken wordt  gesteund of onderuitgehaald, door wat we zelf doen. Of dat we als leiders de lokale gemeente (als deel van het lichaam van Christus) dienen en dat we dit met zo’n groot mogelijke inzet behoren te doen. Daarbij rekening houdend dat ons gezin belangrijker is dan de kerk. Simpel, duidelijk en rechtlijnig onderwijs. Wat een heerlijke verademing in deze tijd waarin zovelen stuurloos ronddobberen. Prijs God voor Geestvervuld onderwijs!

Wat mij ook aan heeft gesproken is om te horen hoe de hoop en liefde die God laat zien door Jezus, ons in beweging zet om onze verantwoordelijkheid te nemen. Als je geroepen bent tot leider (1 Tim. 3), dan heb je de taak om, ongedwongen, mensen in hun relatie met God te versterken. Daarbij tilt God eraan hoe je met je vrouw en kinderen omgaat. Het onderwijs heeft mij versterkt om de kaders weer vers omlijnd te zien, waarbinnen God mij graag wil gebruiken.

Een wat meer persoonlijke zienswijze, die me helpt is deze: zal ik God hierin ooit gaan teleurstellen? Nee. Want God verwacht helemaal niets van mij. Echt waar. Hij verwacht het niet van mij, maar van Zijn Geest, die door mij heen wil werken. Elke hoop in mij is opgegeven, want Jezus leeft nu in mij. En Hij bouwt Zijn kerk door ons heen. En wanneer ik me geïsoleerd voel of vierkant faal, dan heb ik een geweldige Advocaat en Broer, die nooit verrast is of schrikt van zonde. Wie bij Hem schuilt is onaantastbaar.

Ik heb geweldig genoten en gelachen in de omgang met mijn geestelijke broers en zussen aan de Westkust. Allemaal, stuk voor stuk, mensen die heerlijk zwak zijn en Gods kracht in hun leven kennen. Eventjes geen strijd voor de lokale gemeente, maar gesterkt mogen worden door elkaars geloof en liefde voor Jezus. Ik ben nu op doorreis naar Tasiilaq en zit nu in Nuuk, in het kamertje in de kerk waar dit avontuur allemaal begon. We hopen dat ik woensdag kan vliegen, want er is weer een storm op komst in Tasiilaq. Dan zou Thinka misschien nog 2-3 extra dagen alleen voor de kids moeten zorgen. Wat een heldin, al zeg ik het zelf.

Lieve vrienden, ik ben geweldig dankbaar dat jullie bijdragen op welke manier dan ook aan het werk hier in Groenland. Gods licht is aan het doorbreken, ook al is er tegenstand. Maar we zullen volledig naar Hem toegroeien door ons aan de waarheid te houden en elkaar lief te hebben.

Een hartelijke groet vanuit Nuuk,
Peter